.RU
Карта сайта

ARTYKUŁ 10 - UCZESTNICTWO W SPRAWACH ŚWIATA? - Artykuł L degradacja wspóŁczesnego człowieka


ARTYKUŁ 10 - UCZESTNICTWO W SPRAWACH ŚWIATA?



Większość dzisiejszych kościołów posługuje się fałszywą przesłanką, jakoby celem chrześcijaństwa było zbawić świat, podczas gdy Prawdą jest, że chrześcijaństwo ma niewiele wspól­nego z tym światem, poza zbawieniem z niego tych, przyjmą Słowo Boże i będą nim żyć, by osiągnąć Królestwo Niebieskie. (Przecz. Art. „Niebo? Czy Ziemia?, Art.9 Rozdz.5).

Przecz. 2 Tymoteusza 2:4, „

Żaden żołnierz nie daje się wplątać

w sprawy doczesnego życia

, aby się podobać temu, który go do wojska powołał.” Werset 3 „Cierp wespół ze mną jako dobry żołnierz Chrystusa Jezusa.” Zauważmy określenie „sprawy do­czesnego życia”, a nie „tego świata”, lecz tego życia ziemskiego, którym teraz żyjemy.

Pomimo tego ostrzeżenia, są kościoły należące do Światowej Rady Kościołów głoszące krzykliwie, by członkowie ich kongre­gacji angażowali się w polityczną i społeczną działalność tego ziemskiego życia, przeciwnie do tego, co głosi Słowo Boże. Ludzie, którzy cierpią dzisiaj, ponoszą konsekwencje wyboru życia, jakiego dokonała ludzkość, przekraczając Prawa Boże, i muszą zbierać wyniki zła, jakie posiali, niezależnie od tego, co by nie uczyniła jakakolwiek osoba lub grupa ludzi by zapobiec temu żniwu.

Biblia podkreśla to z naciskiem. Galatów 6:7-8, „Nie błądź­cie, Bóg nie da się z siebie naśmiewać; albowiem co człowiek sieje,

to i żąć będzie

.” (8) „Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie żywot wieczny.” Ten fragment, to jeden z głównych kluczy życia.

Ludzie, którzy cierpią w wyniku przekroczenia Prawa Bożego, zbierają, jak posiali, i muszą tak zbierać, a wszelkie polityczno-społeczne manewry na świecie nie zmienią tego o jotę. Ludzie ci, to ci wszyscy z potomstwa Adama, którzy nie przyszli jeszcze do Chrystusa, bowiem ci drudzy nie sieją dla ciała. (Rzymian 8:9, ważne). Werset 8 wskazuje, że jedyna skuteczna pomoc, jakiej można udzielić cierpiącym ludziom, to nauczyć ich siać dla Ducha, a nie dla ciała, tak jak czynili w przeszłości. Nie ma innej drogi. Jeżeli spróbujesz zapobiec, by ludzie zbierali to, co posiali, na przykład udzielając pomocy finansowej, wówczas staniesz się jeszcze jednym ogniwem w łańcuchu dostarczającym tego, co by przyszło do nich bez naszej interwencji.

Medyczna opieka nad biednymi, starszymi, chorymi fizycznie i umysłowo ludźmi tego świata jest obowiązkiem władz cywilnych, a nie Kościoła, jaki założył Chrystus. Jego przykazanie uzdrawiania chorych skierowane było do tych, którym dał on Moc Uzdrowień Du­chowych, jak mówi Łukasz 9:1, 10:1, 17, 19, i tych, którym z ko­lei uczniowie przekazali tę moc (Dzieła 8:17) w postaci Daru Ducha Świętego poprzez „Nałożenie Rąk”, które umożliwiało przyjmują­cym Dar uzdrawianie chorych, a także przekazywać Dar w podobny sposób (przecz. Art. 9 Rozdz. 4, CZĘŚĆ 1) ”Chrześcijańskie Uzdrawianie i Mod­litwa.” Jest to jednakże sprawa całkowicie odmienna od współ­czesnej praktyki medycznej, która jest działalnością zdecydowanie świecką, przy czym główna różnica polega na tym, że kto był uzd­rawiany przez lub poprzez Chrystusa, otrzymywał przebaczenie grzechów, co umożliwiało uzdrowienie lub wskrzeszenie ze zmarłych, jeżeli to drugie było zamierzone. (Mateusz 9:18-25; Łukasz 7:12-15; Jan 11:11-44, Dzieła 9:36-41) (Mateusz 10:1-8).

Jak więc należy zabrać się za pomoc cierpiącej ludzkości?

Odpowiedź brzmi, poprzez udzielenie tym, którzy je przyjmą, Pocieszenia Chrześcijańskiego, Pocieszenie Ducha Słowa Bożego, które umożliwia im przyjście do Boga i Życia Wiecznego. Rozważmy 2 Koryntian 1:3-4, „Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy,” (4) „który pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu,

pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza

.”

I tak Bóg wszelkiej pociechy, który JEST Miłością (l Jana 4:8, „Kto nie kocha, nie zna Boga, gdyż Bóg jest Miłością”), po­ciesza nas swym Duchem Świętym, który zapewne jest Jego Duchem Miłości, Boską Miłością opisaną w 13 Rozdziale 1 Koryntian, Pra­wem Niebios. Rzymian 13:10, „Miłość bliźniemu złego nie wyrządza; wypełnieniem wiec zakonu jest miłość.” Obrazuje to również Mateusz 22:35-40, „A jeden z nich, znawca zakonu, wystawiając go na próbę, zapytał:” (36) „Nauczycielu, które przykazanie jest największe?” (37) „A on mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej.” (38) „To jest największe i pierwsze przykazanie.” (39) „A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego”. (40) „Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy.”

Bóg dokonuje swego Pocieszenia poprzez swoje Słowo Prawdy, i Ducha Prawdy, innymi słowy, przez swego Chrystusa i swego Ducha Świętego. Rozważmy werset 5 wyżej cytowanego 2 Koryntian Rozdz. l, werset następujący po stwierdzeniu, że Bóg pociesza tych, którzy cierpią: „Bo, jak liczne są cierpienia Chrystusowe wśród nas, tak też i przez Chrystusa obficie spływa na nas pociecha.” Oczy­wiście, sam Chrystus jest poruszany Świętym Duchem Życia Niebies­kiego Ojca, Pocieszyciel, którym niebieski Ojciec pociesza nas.

Oto słowa Pisma odnoszące się do tych dwóch spraw. Najpierw odnośnie Pocieszyciela, Świętego Ducha Boga. Jan 14:26, „Lecz Pocieszyciel, Duch święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.” Także Jan 15:26, „Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca wychodzi, złoży świadectwo o mnie.” Dalej, że Duch Święty jest Duchem Życia: Rzymian 8:2, i 10, „Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci.” (10) „Jeśli jednak Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest martwe z po­wodu grzechu, jednak duch jest żywy przez usprawiedliwienie.”

Galatów 6:8, „……kto sieje dla Ducha,

z Ducha żąć

będzie żywot wieczny

.” Jan 6:63, „Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są Duchem i żywotem.” 2 Koryntian 3:6, „……bo litera zabija, Duch zaś ożywia.” (Przecz. Objawienie 11:11).

Przede wszystkim, Chrystus żyje przez Ojca: Chrystus został „zrodzony” przez Ojca. Jan 1:14, „I Słowo stało się ciałem, i mieszkało między nami, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy.” O tym, że Chrystus był „początkiem stworzenia Bożego” mówi Objawienie 3:14, „To mówi ten, który jest Amen, świadek wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego.” Objawienie 1:1 wykazuje, że to Chrystus udziela Objawienia, „Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu

Bóg,

aby ukazać sługom swoim……”   O tym, że Chrystus żyje przez Ojca, mówi Jan 6:57, gdzie Chrystus po­wiada, „Jak mię posłał Ojciec, który żyje, a ja przez Ojca żyję, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie.” Odnosi się to oczywiście do tych chrześcijan, którzy spożywają Ostatnią Wieczerzę, tak jak przykazał Chrystus. Jan 5:26, „Bo tak jak Ojciec ma życie w sobie, tak i dał Synowi by miał życie w sobie.”

Dwa główne zadania chrześcijanina, to głosić Słowo Boże by pocieszyć tych, którzy cierpią, i trzymać się nieskalanym przez sprawy światowe. I tak mamy Jakuba 1:27, „Czystą i nieskalaną pobożnością przed Bogiem i Ojcem jest to: nieść pomoc sierotom i wdowom w ich niedoli i zachowywać siebie nie splamionym przez świat.” Trzeba najpierw zapewnić sobie swe własne Zbawienie, a potem starać się zbawić innych, szczególnie tych, którzy są ciężko dotknięci cierpieniem, jak cytowano wyżej. To jest praca, którą wykonywali Chrystus i jego uczniowie, a oni stanowią dla nas wzór. Mamy także „uzdrawiać chorych”, a było te zamierzone jako uzdrawianie Wiarą. Niewielu, niestety, posiada dziś taką Wiarę, jak w czasach Chrystusa. Jesteśmy jednakże w stanie uczyć ewangelii Chrystusa wszystkich, którzy zechcą ją przyjąć.

Chrześcijanin ma nakarmić głodnego, który przyjdzie do jego drzwi, lecz nie musi go karmić przez resztę życia czyniąc zeń coś w rodzaju ludzkiego pasożyta. Chrześcijanin winien utrzymy­wać siebie i rodzinę, kiedy jej członkowie są młodzi. Być może uda mu się skierować głodnego, którego nakarmił, do miejsca gdzie uzyska on pracę, lub miejsca leczenia, jeżeli jest chory. Można by oczekiwać od chrześcijanina, że pomoże innym chrześcijanom, którym brak dóbr tego świata, szczególnie jeżeli decyzja taka spowodowana jest decyzją współbraci czyniących tak samo, tym bardziej jeżeli otrzymujący pomoc udzielał pomocy dającemu, jak mówi Rzymian 15:26-27, „Macedonia bowiem i Achaja upodobały sobie urządzić składkę na ubogich spośród świętych w Jerozolimie.” (27) „Tak jest, upodobały, bo też w samej rzeczy są ich dłużnikami, gdyż jeżeli poganie stali się uczestnikami ich dóbr duchowych, to powinni usłużyć im dobrami doczesnymi.”

Autentyczny chrześcijanin prowadzony jest przez Świętego Ducha Boga, którego to Ducha Bóg umieścił w jego sercu w tym celu, by go kierował, jak będzie on postępował w każdej sytua­cji, w jakiej może się znaleźć, będąc posłusznym Królewskiego Prawu Niebios, „Jeżeli wypełnicie królewskie prawo zgodnie z Pismem, Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego, uczynicie dobrze.” (Jakub 2:8)

„Sianie dla ciała” to życie dla owoców tego świata raczej niż dla Królestwa Bożego i jest to pewna droga do zniszczenia. Powtórzmy Galatów 6:7-8, „Nie błądźcie, Bóg nie da z siebie naśmiewać, albowiem co człowiek sieje, to i żąć będzie.” (8) „Bo kto sieje dla ciała swego, a ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie żywot wieczny.” Galatów 5:18, „A jeśli Duch was prowadzi, nie jesteście pod zakonem.” Grzesznicy potępiani są przez zakon (prawo), a jeżeli nie jest się pod za­konem, wówczas nie ma potępienia, i przechodzi się ze śmierci do Życia Wiecznego. Rzymian 6:14 mówi odnoście chrześcijan, „Albo­wiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską.” Grzech to przekroczenie Prawa Bożego (zob. 1 Jana 3:4). Rzymian 4:15, „……bo gdzie nie ma prawa, nie ma przestępstwa.” I tak prowadzeni Duchem Bożym nie są pod Prawem (zakonem) i nie są potępieni, lecz mają Życie Wieczne poprzez Łaskę Bożą, i są pod Łaską a nie pod Prawem, gdzie to drugie dane było, by potępiać, a nie zbawiać.

Słowo ostrzeżenia. Chrześcijanin winien się upewnić, że jest on inspirowany i kierowany przez Ducha Bożego a nie przez fałszywego ducha Szatana, który inspiruje większość działań ludzi. Trzeba być bardzo ostrożnym, bowiem Pismo mówi, że sam Szatan przemienia się w (fałszywego lub oszukańczego) „anioła światłości” a jego apostołowie w (fałszywych) apostołów sprawied­liwości, oszukując wielu. (Zob. 2 Koryntian 11:13-15).

Wszyscy ludzie, szczególnie ci, którzy są przygnębieni i cierpią, winni zwrócić uwagę na wyjście z ich sytuacji ukazane w Mateusza 6:33-34, „Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a wszystko inne będzie wam dodane.” (34) „Nie troszczcie się więc o dzień jutrzejszy, gdyż dzień jutrzejszy będzie miał własne troski. Dosyć ma dzień swego utrapienia.”

Werset 33 ukazuje rozwiązanie problemów świata, jak nakar­mienie tłumów, rozwiązanie osobistych problemów, ale ilu zwraca nań uwagę? Przeważnie ludzie ulegają popędom instynktów, „pożądliwościom ciała”, jak określa je Pismo, wszystko to, czego pożąda człowiek cielesny, lecz czego człowiek duchowy unika jak tylko potrafi i stara się ograniczyć do minimum.

Werset 33 nawiązuje do prawdy, iż mamy polegać na Bogu, jeśli chodzi o nasze codzienne potrzeby, z wiarą i nadzieją, że będzie On troszczyć się o nas, w miarę jak wykonujemy Jego służbę. Werset 31 „Nie troszczcie się więc i nie mówcie: Co będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: Czym będziemy się przy odziewać?” (32) „Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz nie­bieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie.”

Bóg nie będzie niczyim dłużnikiem za dokonane fizyczne dzieła. Rzymian 4:4, „A gdy kto spełnia uczynki, zapłaty za nie nie uważa się za łaskę, lecz za należność” (5) „gdy zaś kto nie spełnia uczynków, ale wierzy w tego, który usprawiedli­wia bezbożnego, wiarę jego poczytuje mu się za sprawiedliwość.”

I znów to, co przyciąga nagrodę w postaci Jego Łaski, to składnik Duchowy, Wiara. Zbawienie przychodzi przez Wiarę, nie uczynki. Jeżeli jednak ma się Wiarę, wówczas wykonywać się będzie dzieła Ducha, uczynki Ducha. Wiara bez Uczynków Duchowych nie na wiele się zdaje. Jakub 2:19-20, „Wierzysz, że Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; diabły też wierzą, i drżą.” (20) „Lecz wiedz, o próżny człowieku, że wiara bez uczynków jest martwa.” Werset 26, „Bo jak ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest martwa.” Uczynki, o których tu mowa, to uczynki Wiary, Uczynki Duchowe (zob. 1 Koryntian Rozdz.12). Siać dla Ducha, to żąć Życie Wieczne (Galatów 6:7-8). Galatów 5:22-23, „Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność,” (23) „łagodność, wstrzemięźliwość.; przeciwko takim nie ma zakonu.”

Chrześcijanin nie otacza kultem rzeczy tego świata, jak zamożność, sławy, władzy, sensacji, sportu, rozrywki, lubieżności, u i innych używek, polityki i innych ideologii świata, tańca i innych szaleństw, nadmiernego hazardu, i tysięcy innych ulotnych widm, które znikają po spowodowaniu degradacji człowieka, rzeczy, które „przemijają wraz z używaniem.” 2 Koryntian 4:18, „Nam, którzy nie patrzymy na to, co widzialne, ale na to, co niewidzialne; albowiem to, co widzialne, jest doczesne, a to, co niewidzialne, jest wieczne.” Rzeczy tego świata znikają w miarę ich używania. Rzeczy Boga są Wieczne i dają Wieczne Życie, Życie Duchowe, Życie Ducha Bożego. (Zob. Rzymian 8:2).

Chrześcijanin może używać rzeczy tego świata, lecz nie zostaje on przez nie pokonany. Nie stają się one jego bogami, tak jak w wypadku ludzi cielesnych. Rzeczy fizyczne pod względem wartości zawsze ustępują duchowym.

I tak chrześcijanin unika zaplątania się w sprawy światowe, a w miarę jak to jest możliwe także z ludźmi cielesnymi, wyjąwszy pomoc duchową dla nich. Szczególnie 2 Koryntian 6:14-18 mówi pod uczestnictwie chrześcijanina w sprawach świata, „Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością, albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością?” (15) „Albo jakaż zgoda między Chrystusem a Belialem, albo co za dział ma wierzący z niewierzącym?” (16) „Jakiż układ miedzy świątynią Bożą a bałwanami? Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam w nich w i będę się przechadzał pośród nich, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim.” (17) „Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego się nie dotykajcie, a ja przyjmę was” (18) „i będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący.”

Skontrastujmy powyższe ze stylem życia ludzi zaangażowanych poli­tycznie na przykład, pamiętając, że chrześcijaństwo sprzeczne jest ze wszelkimi ideologiami politycznymi, jak i z każdą ideologią nie pochodzącą od Boga.

Osobiście zmarnowałem wiele lat próbując rozwiązać problemy świata w postaci nędzy, cierpienia i chorób, niewiedzy i frustra­cji, tylko po to, by stwierdzić, że Chrystus już tego dokonał; świat jednak odrzuca to rozwiązanie, polegające na tym, by, jak już wspomniano, „szukać najpierw Królestwa Bożego i jego sprawied­liwości, a wszystko inne będzie przydane.” (Mateusz 6:33) Jest to rozwiązanie wszystkich niedomagań, wprowadzenie w ruch prawa siania i żęcia w taki sposób, by czynić tylko dobro, co spowoduje, że nastąpi w ślad za tym tylko dobro, w postaci długiego łańcucha dobrych rzeczy. Jest to sposób nakarmienia biednych, uleczenia chorób i cierpienia, i zapobieżenia każdemu rodzajowi zła jakiemu podlegają potomkowie Adama. Należy jednakże pamiętać, że chrześcijanie nie są już więcej cielesnymi stworzeniami, jak Adam po swym upadku, lecz rodzą się jako nowe Duchowe Istoty, Synowie Boży, chociaż obecnie nie jest całkiem widoczne, że tak jest. 1 Jana 3:2, „Umi­łowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.” Łukasz 20.35, „Lecz ci, którzy zostają uznani za godnych dostąpienia tamtego świata i zmartwychwstania, ani się nie żenią, ani za mąż nie wycho­dzą.” (36) „Gdyż już nie mogą umrzeć, są bowiem równi aniołom, a jako uczestnicy zmartwychwstania są synami Bożymi.”

Trzeba zrozumieć, że z powyższych powodów ludzie w ciele podlegają chorobom ciała i z kolei fizycznej śmierci, jako wynik przekleństwa nałożonego na Adama i jego potomstwo. Ciało można pokonać i wznieść się ponad nie, osiągając Życie Wieczne, jedynie poprzez Chrystusa. Mimo to jednak człowiek który żyje zgodnie z nauką Chrystusa, będzie dotknięty mniejszą ilością cierpień cie­lesnych niż ktoś żyjący „według ciała”, przy zachowaniu innych warunków niezmienionych.

Nim skończymy ten artykuł, musimy zdać sobie sprawę, że jest olbrzymia różnica pomiędzy pomaganiem bratu w kłopocie, a wszczy­naniem na świecie społecznej krucjaty mającej na celu naprawienie struktury politycznej, której nędza jest częścią, poza nawoływaniem, by żyć według Słowa Bożego. Można dodać, że bogactwo może być gorszą udręką niż nędza. Mateusz 19:24, „I mówię wam, że łatwiej wielbłąd przejdzie przez ucho igielne, niż bogacz wejdzie do Królestwa Bożego.” Jakub 2:5 „……Czyż Bóg nie wybrał biednych tego świata a bogatych w wiarę, jako spadkobierców królestwa, które obiecał tym, którzy go kochają?” Zamożny człowiek, któremu Jezus doradził, by „poszedł i sprzedał co ma, i dał biednym, a będzie miał skarb w niebie, a potem przyszedł i szedł za nim” (Mateusz19:21) miał „siać dla Ducha” zamiast „siać dla ciała”. Innymi słowy stać się autentycznym chrześcijaninem, jak wskazuje na to ostatnia część wezwania, „chodź za mną”. (Przecz. także Galatów 6:7-8).
2014-07-19 18:44
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • © sanaalar.ru
    Образовательные документы для студентов.