.RU
Карта сайта

Лімоí - 1. Дванаццатая літара беларускага алфавіта, якая мае назву «ка»

Лімо

í

шая кіслата

— арганічная кіслата, якая змягпчаецца ў плодзе лімона і некаторых іншых раслінах (скарыстоўваецца ў кулінарыі, медыцыне, для фарбавання і інш.).

П

ла

в

іковая кіслата

— водны раствор фторыстага вадароду.

Сінільная кіслата

— ядавітая бясколерная вадкасць з пахам горкага міндалю; цыяністы вадарод.

Фоліевая кіслата

— проціанемічны вітамін.

Шчаўевая кіслата

— найпрасцейшая арганічная кіслата, якая змягпчаецца ў шчаўі, кісліцы і інш.

Яблычная кіслата

— арганічнае злучэнне, якое змяшчаецца ў няспелых яблыках, вінаградзе, рабіне і інш. (скарыстоўваецца ў харчовай прамысловасць).

КІСЛ

ÉЦ

Ь,

-éе; незак. Станавіцца кіслым або больш кіолым. Капуста кіслее.

КІ

С

Л

Ш

А,

-ы, ж. Разм. Тое, што

і

к і с л яц і н а (у 1 знач.).

КІСЛШКА,

-і, ДМ -нцы, ж. Разм. Кіславаты прысмак у чым-н. Вінаград з кіслінкай.

КІСЛ1ЦА,

-ы, ж. Травяністая расліна сямейства кіслічных з белымі кветкамі, лісце якой змяшчае шчаўевую кіслату.

КІСЛ

І

ЦЬ,

-лю, -лíш, -ліць; незак., што. Рабіць кіслым. Кісліць боршч.

КІСЛÍЧНЫ,

-ая, -ае.

1.

Які мае адносіны да кісліцы.

2. у знач. наз.

кіслíчныя,

-ых. Сямейства травяністых раслін, да якога адносіцца кісліца.

КІСЛОТАТРЫВАЛАСЦЬ, -і,

ж. Уласцівасць кіслотатрывалата. Кіслотатрыеаласць хімічнай шкляной пасуды.

КІСЛОТАТРЫВАЛЫ,

-ая, -ае. Які не паддаецца дзеянню кіслаты. Кіслотатрывалы сплаў. Кіслотатрывалая пластмаса.

КІСЛ

О

ТНАСЦЬ,

-і, ж. Ступень змяшчэння кіслаты (у 2 знач.). Кіслотнасць глебы. Кіслотнасць малака.

КІСЛ

О

ТНЫ,

-ая, -ае. Які змяшчае кіслату (у 2 знач.). Кіслотнае злучэнне. Кіслотная карозія.

КІСЛОУКА, -і, ДМ -слбўцы, ж. Спец. Тое, што і кіс лаванне. Кіслоўка тканіны.

КІСЛЫ, -ая, -ае. 1. Які мае своеасаблівы смак, падобны на смак лімона, шуравін. Кіслае віно. Кіслыя ягады.

  1. Атрыманы ў выніку браджэння, прыгатаваны шляхам квашання. Кіслае малако. Кіслая капуста. Ц Які сапсаваўся ад браджэння; пракіслы. Кіслы суп. Кіслая каша. ІІ Напоўнены пахамі кіслаты. Кіслае паветра.

  2. перан. Разм. Які выражае незадаволенасць; маркотны, панылы. Кіслы- настрой. Кіслая ўсмешка.

  3. Які змяшчае кіслату (у 2 знач.). Кіслы раствор. Кіслая глеба.

О Кіслая соль гл. соль.

КІСЛЯ, -í, ж. Разм. Тое, што і кіслата (у і знач.). / любяць жа [Жзнька і С вета] брусніцы. Адна кісля, а яны ядуць. Света дык

прыгаршчамі будзе ў рот сыпаць і не зморшчыцца. Пташнікаў.

КІСЛЯВАСЦЬ, -і,

ж. Уласцівасць кіслявага.

КІСЛЯВЫ,

-ая, -ае. Разм. З кіслатой, кіслінкай; кіславаты.

КІСЛЯК,

-á,

ле.

Разм. пагард. Вялы, нудны чалавек.

КІСЛЯЦІНА,

-ы, ж. Разм. 1. Што-н. вельмі кіслае. Грыша., механічна сарваў яблык невялікі яшчэ, з напарстак і стаў мужна жаваць кісляціну. Місько.

2. перан. Пра вялага, нуднага чалавека.

КІСНУЦЬ,

-ну, -неш, -не; пр. кіс, кісла і кíснуў, кíснула; незак. 1. Рабіцца кіслым, псавацда ад браджэння. Малако кісне. Віно кісне.

  1. Разм. Мокнуць, набухаць ад вільгаці; раскісаць. У гушчары, у ямінах-лужынах кісне снег, вада пеніцца, як саладуха. Пташнікаў. Вельмі ж бязлітаснай выглядае прырода, калі прымушае мокрых ад балота людзей кіснуць яшчэ і пад дажджамі. Кулакоўскі.

  2. перан. Разм. Весці аднастайнае бяздзейнае жыццё. Годзе кіснуць, марнець, Песні смутныя пець. Купала. // Сумаваць, нудзіцца. [Марфа] не кісла, якім бы горкім бокам не паварочвалася да яе жыццё, і другім не давала кіснуць. Васілевіч.

О Кіснуць

ад

смеху

— нястрымна нрыцішана смяяцца.

К

І

СТА,

-ы, ДМ -сцé, ж.

Полая

пухліна, напоўненая вадкай масай.

[Ад грэч. кýзíіз — пузыр.]

КІСЦЕВЬІ,

-ая, -ае. Які мае адносіны да кісці (у 1 знач.). Кісцевы су стаў.

КІСЦÉ

Н

Ь,

-цяня, м. Даўнейшыя зброя ў выглядзе кароткай палкі, на адным канцы якой падвешваўся металічны шар для нанясення удараў, а па другім была пятля для надзявання на руку. Ўдарыць кісцянём.

а

Запясце Корчака абвіваў рэмень кісцяня. Кісцень пагойдваўся. Калючы сталёвы шар, падобны на шышку дурнап'яну. Караткевіч.

[Цюрк. кістáд.]

КІСЦЬ,

-і; Р мн. -ей і -яў; ж. Частка рукі, якая складаецца з запясця, пясця і пальцаў.

КІСЯЛЁВЫ,

-ая, -ае. Тое, што і кісельны. Кісялёвая яда да парогу хада. Прыказка.

К

І

СЯЯ,

-í, ж. Тонкая празрыстая ткапіна. Сукенка з кісяі.

КІТ

і, -á, М кіцé, м. 1. Вялікая марская млекакормячая жывёліна, знешне падобная на рыбу. Грэнландскі кіт.

2. перан. Пра чалавека, які мае выключна важнае значэнне ў якой-н. галіне, сферы дзейнасці (ад даўнейшага ўяўлення, што Зямля трымаецца на трох кітах). Кіты сучаснай фізікі. ■

[Грэч. кёíоз.]

КІ

Т

2

,

-у, М кíце, м. Вязкае рэчыва для замазвання шчылін паміж шыбамі і рамай у вокнах. Шыбы зазвінелі, а з некаторых пасыпаўся кіт. Колас.

ШТАБ, -а, м. Рэлігійная кніга, напісаная на беларускай мове арабскім пісьмом. ■• ■ [Араб.]

КІТАБАЗА,

-ы, ж. Марское судна, прызначанае для прыёму і перапрацоўкі кітовых туш і абслугоўвання кітабойных суднаў; кіт табойная база.

Кітабоец

_69

1

Кішэнь



КІТАБОЕЦ,

-бóйца, м. Судна, прызначанае для кітабойнага промыслу.

КІТАБ

О

Й,

-я, м.

1.

Той, хто займаецца промыслам кітоў. Экіпаж танкера павязе кіта-боям флатыліі «Слава» і «Савецкая Украіна», што знаходзяцца цяпер у водах Антарк-тыкі, разнастайны груз: гародніну, бульбу, садавіну, паліва, пошту. «Звязда».

2. Тое, што і кітабоец.

КІТАБ

О

ЙНЫ,

-ая, -ае. Звязаны з промыслам кітоў. // Прызначаны для такога промыслу. Кітабойная флатылія.

КІТАВÁННЕ,

-я, н. Дзеянне паводле значдзеясл, кітаваць.

КІТАВАЦЦА,

-тýецца; незак. 1. Паддавацца кітаванню. У сухую пагоду вокны добракітуюцца.

2.

Зал. да кітаваць.

КІТАВАЦЬ,

-тую, -тýеш, -тýе; незак., штоЗамазваць кітам. Кітаваць вокны. □ — Кіт у нас ёсць,сказаў Іван,Тата якраз нядаўна кітаваў шыбы. Васілёнак.

КІТАЕЦ

гл. кітайцы.

КІТÁЙК

А

1

, -і,

ДМ -тáйцы, ж. Шаўковай, звычайна сіняя тканіне, якую прывозілі З Кітая, пазней баваўняная тканіна, якую выраблялі ў Расіі.

КІТÁЙКА

2, -і, ДМ -тáйцы; Р мн. -тáек; Ж1. Марозаўстойлівы і засухаўстойлівы сорт яблыні, які культывуецца ў паўночным раёне пладаводства, Паволжы, у Сібіры, на Далёкім Ўсходзе.

2. зб. Дробныя плады гэтай яблыні. Варэнне з кітайкі.

КІТÁЙКАВЫ,

-ая, -ае. Пашыты з кітайкі'. Кітайкавы халат.

КІТÁЙСКІ,

-ая, -ае.

1.

Які мае адносіны дЯ Кітая, кітайцаў, належыць ім. Кітайскія рабочыя. Кітайская мова.

2. Як састаўная частка некаторых батанічных і заалагічных назваў. Кітайская рыбкаКітайская ружа.

О

Кітайская гра

м

ата

гл.

грамата. Кітайская сцяна

гл. сцяна.

КІТАЙЦЫ, -аў;

адз.

кітáец,

-тáйца, м.;

кíтаянка,

-і, ДМ -нцы; мн. кітаянкі, -нак; яеНарод, які складае асноўнае насельніцтва Кітая.

КІТАЛ

О

Ў

,

-лóва, м. Той, хто займаецца лоўляй кітоў.

КІТАЛ

ÓУ

НЫ,

-ая, -ае. Звязаны з лоўляй кітоў. Кіталоўны промысел.

КІТАЯЗНАВЕЦ, -нáўца,

м.

Тое, што і

с

І-



Н

Л

Л

Я

Г



КІТАЯЗНÁ

Ў

СТВА, -а,

н.

Тое, што і

с

і

н

»

л

о г і

я.



КІТАЯНКА

гл. кітайцы.

КІТ

О

ВЫ,

-ая, -ае. Які мае адносіны да кíта '. Кітовы промысел.

О

Кітовы вус

гл. вусы.

КІТ

О

ЎКА,

-і, ДМ -тóўцы, ж. Тое, што і

к

іт а в а н н е.

КІЎ,

кíва, м. Разм. Тое, што і к і в о к. Ківалі галавы.. [Юзік] згадзіўся з ЮркевічаММурашка. Не паслухае ківа, дык паслухае кія. Прыказка.

КІ

ЎПУ

ЦЦА,

-нýся, -нéшся, -нéцца; -нёмс#, -нялéся: зак. Аднакр, да ківацца.

КІ

У

Н

У

ЦЬ,

-ну, -нéш, -не; -нём, -няцé; за$Аднакр, да ківаць.

КІФА

РА

,

-ы, ж. Струнны шчыпковы музычны інструмент старажытных грэкаў, падобны да ліры.

[Грэч. кШíага.]

КІЦЕЛЬ,

-я, м. Форменная аднабортная куртка са стаячым каўняром. За сталом сядзіць маладая жанчына ў форменным кіцелі з бліскучымі пагонамі на плячах. Васілёнак.

[Ням. КМеІ.]

К

І

Ц-К

І

Ц

гл. кіс-кіс.

КІШАНЁВЫ, -ая, -ае.

Тое, што і к і ш

э н

н ы. Кішанёвая расчоска. Кішанёвы ліхтарык.

КІ

Ш

АЧНАП

О

ЛАСЦЕВЫЯ,

-ых. Тып мнагаклетачных беспазваночных жывёлін, да якіх адносяцца паліцы, медузы і інш.

К1

Ш

АЧНЫ

і

КІШ

5

ЧНЫ,

-ая, -ае. Які мае адносіны да кішак, кішэчніка. Кішачныя захворванні. Кішэчная палачка.

Ш

ШК

.

á

_,

.

,

ДМ пл$з:, Р «д. -уíян;, ж. і, Эластычная трубка, якая з'яўляецца часткай стрававальнага апарата ў чалавека і жывёл. Тонкая кішка. Тоўстая кішка.

2.

Разм. Рызінавая або брызентавая трубка для падачы вады; рукаў. Нарыхтаваўшы кішку, Пажарнікі збянтэжыліся крышку: А дзе ж пажар? Крапіва.

О

Абадоч

н

ая кішка

— частка тоўстай кішкі ад сляпой да прамой, якая акружае тонкія кішкі ў выглядзе вобада.

Дванац

н

аці

п

ерсная кішка

— частка тонкай кішкі чалавека, якая пачынаецца ад страўніка (назву атрымала ад даўжыні, роўнай 12 пярстам, г. зн. пальцам, у іх папярочніку).

Заварот кішак

гл. заварот.

Сляпая кішка

— пачатковая частка тоўстага кішэчніка, якая мае чэрвенадобны адростак (апендыкс).

О

Выматаць (усе) кішкі

гл. выматаць.

Выпусціць кішкі

гл. выпусціць.

Ірваць кішкі

гл. ірваць.

Кішка тонка (тонкая)

у каго — не хапае сіл, здольнасцей, сродкаў, каб зрабіць што-н.

Кішкі марш іграюць

— пра моцнае адчуванне голаду, хаценне есці.

Пераесці (ад'е

с

ці) кішкі

каму гл. пераесці.

КІІНЛАК,

-á, м. Паселішча ў Сярэдняй Азіі.

[Цюрк.]

К

І

ШЛАЧНЬІ,

-ая, -ае. Які мае

адносіны да

кішлака. Кішлачная школа.

К

ІШ

МА,

прысл. У выразе:

кішма кішэць

гл. кішэць.

КШІМÍШ,

-у, м. Сорт вінаграду без костачак, а таксама разынкі з гэтага вінаграду.

[Цюрк.]

КІШЗН

Ш

К,

-а, м. Разм. Той, хто крадзе з кішэняў; кішэнны злодзей.

КІШЭННЫ,

-ая, -ае.

1.

Які мае адносіны да кішэні. Кішэнпая тканіна.

2. Прыстасаваны для нашэння ў кішэні. Кішэнны гадзіннік. Кішэнны блакнот.

О

Кішэнныя грошы

гл. грошы.

Кішэнныя расходы

гл. расход.

О

Кішэнны

злодзей гл. злодзей.

КІШЭНЬ

і

КІШЭНЯ,

-і, ж.

і.

Частка адзення (штаноў, паліто, пінжака) у форме прышытага або ўшытага мяшочка для дробных рэчаў і грошай. Бакавая кішэнь. Нагрудная кішэнь. Кавалёва задумалася, дастала з кішэні паліто некалькі зярнят грэчкі і, разглядаючы, перагортвала іх на далоні. Дуброўскі.

К

ішэнька



692

К

л

адка



  1. перан. Разм. Дабрабыт, багацце, грошы. Проста дзіва, як «клапоцяцца» рускія міністры аб кішэні [паноў] фабрыкантаў! Ленін. Буш быў сам не свой: яго кішэні пагражала сур'ёзная небяспека. Маўр.

  2. Асобнае аддзяленне ў партфелі, чамадане і пад.

  3. Спец. Пра паглыбленне, выемку ў чым-н. Кішэнь раны. Кішэнь тоўстай кішкі.

О 2014-07-19 18:44
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • Контрольная работа
  • © sanaalar.ru
    Образовательные документы для студентов.